| Dzie Ol Broun Zjoez... |
|
(Een verslag van onze trip naar Wasquehal - Frankrijk door Peter van Hoesel)
Tijdens de soundcheck hadden we het al gezien. Een tof podium. Hetzelfde kan gezegd worden over de geluids- en lichtinstallatie. Daarnaast een puike zaal. Maar zo'n zaal is natuurlijk pas echt puik als ie goed gevuld is. Afwachten dus... Na de aankondiging 'Dzie Ol Broun zjoez... vrom Pay-Bas, c'est supér...' zetten we de eerste akkoorden in van 'A hard day's night'. Het 8ste Beatles Night Festival in Wasquehal bleek uitverkocht en de zaal afgeladen vol met laaiend enthousiaste Franse Beatlesfans. Het eerste optreden van the 'Old Brown Shoes' in Frankrijk. Hoe stoer is dat? Normaal ga je naar het land van wijn en stokbrood voor een vakantie. Maar dit keer zaten we met z'n zevenen in een busje afgeladen met instrumenten en apparatuur op weg naar ons Franse debuut. De routeplanner vermeldde dat de afstand Tilburg-Wasquehal zo'n 195 km was. Als je die afstand aflegt in tegenovergestelde richting blijf je gewoon in ons kleine kikkerlandje en kun je zomaar eindigen in bijvoorbeeld Friesland. Desalniettemin zag je bij elk van ons die gezonde opwinding zoals bij een première. Ieder van ons heeft individueel wel ooit in Frankrijk gespeeld, maar nog niet met deze Beatles tribute band. Zouden de Fransen ons pruimen? Ik heb altijd het idee gehad dat de Beatles moeizaam en mondjesmaat voet in de aarde kregen. En veertig jaar later was er behoefte aan een Beatles tribute band? We wisten niet wat we konden verwachten. We waren uitgenodigd naar aanleiding van onze optredens in Liverpool. De organisatoren van de Beatles Night hadden ons gezien en waren blijkbaar genoeg onder de indruk om ons uit te nodigen. Goedgemutst en met iets van een vakantiegevoel gingen we richting het 'verre' zuiden. Als je goed keek zag je Wasquehal vanuit Tilburg in de verte al liggen. Twee en een half uur na ons vertrek konden we ons melden bij de organisatie. Toch waanden we ons op een heus buitenlands tournee. Maar bekeek je de feiten, dan was het gewoon een leuk optreden net over de grens. Dat 'buitenlandse' gevoel had vast te maken met de taal die geen van ons beheerst. Ook gingen we niet naar een buurland, maar moesten we eerst België doorkruisen om op de plek van bestemming aan te komen. Ter plekke beet de lokale 'Hey Bulldog' het spit af. Na een uur konden wij het podium betreden en begonnen we met onze set. Het werd een magische ervaring. Het publiek sprong van hun stoelen, de volle zaal zong 'Hey Jude' mee, ze dansten, klapten en waren uitzinnig enthousiast. Bij 'Because' was het muisstil en de 'Abbey Road B-side medley' sloeg in als een bom. “I must say, your performance blew me away!” vertrouwde een Franse fan ons toe. Het is maar goed dat ik mezelf had voorgenomen alle vooroordelen over de eenkennigheid van de Fransen overboord te zetten en geheel openminded te laten gebeuren wat komen ging. Zowel de mensen van de organisatie, van de keuken, van de geluidsinstallatie; iedereen was zeer gastvrij, behulpzaam, vriendelijk en zelfs bereid zo nodig over te gaan op Engels als dat nodig was. We hielden een warm gevoel over aan het optreden en hopen dat de volgende wens van een fan in vervulling zal gaan: “Hope to see you soon in France or anywere...”. |
Back
